Thingvellir

Sinds 1930 is Thingvellir een nationaal park. Het is een deel van een 6 km brede en 40 km lange verzakking, die in het oosten en het westen wordt begrensd door kloven en scheuren. Thingvellir toont de Midden-Atlantische rug, het is de geologische grens tussen Noord-Amerika en Europa. Wanneer je naast de parking bij de ori├źntatietafel staat, dan sta je geologisch gezien op de Noord-Amerikaanse aardkorst, aan de overzijde van de verzakking sta je op Euraziatische aardkorst. De verzakking zelf is niemandsland. Beide continenten worden per jaar tot 2 cm uit elkaar gedreven en de verzakking daalt 0,5 cm per jaar. Langs de randen van de verzakking zijn mooie breuklijnen zichtbaar, grote delen zijn bedekt met lava.

Foto's

Het Althing

Thingvellir (vertaald: de vlakten van volksvergaderingen) is niet enkel bekend om zijn mooie natuur, maar ook doordat hier in 930 voor de eerste keer het Althing, de volksvertegenwoordiging, bijeenkwam. Sindsdien is dit tot 1798 jaarlijks het geval geweest. De hoofdboeren vormden de stemgerechtigde leden van de wetgevende vergaderingen, een soort Tweede kamer die openbaar was en onder voorzitterschap stond van een rechtsgeleerde, de wetspreker. Niet alleen leidinggevende figuren maar ook een groot deel van de bevolking kwam jaarlijks bijeen op Thingvellir. Het Althing was meer dan alleen een parlementsvergadering. Er werd ook twee weken lang feest gevierd, handel gedreven en recht gesproken. Veroordeelden werden terechtgesteld, er vonden huwelijken plaats en er waren sportwedstrijden.